Roodbuikpapegaai (Poicephalus rufiventris): uitgebreide informatiekaart
Bijgewerkt op
De roodbuikpapegaai (Poicephalus rufiventris) is de enige Poicephalus-soort waarbij het mannetje en het vrouwtje gemakkelijk van elkaar te onderscheiden zijn: het mannetje heeft een roodoranje buik, het vrouwtje een groene. Hoewel deze soort vóór de jaren 1980 vrijwel onbekend was in de vogelhouderij, is hij tegenwoordig eenvoudig te kweken.
- Latijnse naam
- Poicephalus rufiventris
- Grootte
- ongeveer 24 cm
- Gewicht
- ongeveer 140 g
- Levensverwachting
- 25 tot 30 jaar
- Herkomst
- Ethiopië, Somalië, Kenia, Tanzania
- Geslachten
- man oranje, pop groen
Hoe herkent u deze vogel?
- 🟠 Man: roodoranje borst en buik
- 🟢 Pop: groene borst en buik
- 🩶 Grijze rug met groene rand
- 🔴 Rood oog (volwassen)
Beschrijving
Dit is de Poicephalus met het meest uitgesproken geslachtsdimorfisme. Het mannetje heeft lichtoranje wangen en borst, en een roodoranje buik en onderkant van de vleugels. Het vrouwtje heeft een groene borst en buik en een grijze onderkant van de vleugels. Beiden hebben een grijze rug met groen omrande veren, een geelgroene en blauwe onderrug, een zwarte snavel en een rode iris.
Jonge vogels vertonen allemaal een vleugje oranje, dat bij mannetjes duidelijker aanwezig is; poppen verliezen dit bij de eerste rui, rond de leeftijd van één jaar.
Het belangrijkste onderscheidende kenmerk: bij volwassen dieren is de buik van het mannetje roodoranje en die van de pop groen. Bij jonge dieren kan het verenkleed tot verwarring leiden; een foto of een eenmalige waarneming is geen vervanging voor een betrouwbare geslachtsbepaling.
Ondersoorten
- P. r. pallidus — een soms erkende vorm, beschreven met een meer grijsachtige kop en bovenborst; Ethiopië en Somalië.
De erkenning van deze vorm kan per classificatie verschillen; de naam wordt hier dan ook vermeld als een soms genoemde ondersoort, en niet als een algemeen aanvaard taxon.
Karakter
Levendig, nieuwsgierig en speels; hij maakt weinig geluid en laat zich goed temmen. Hij kan enkele woorden leren.
Leefgebied
Semi-aride gebieden, struikgewas en savanne in Ethiopië, Somalië, Kenia en Tanzania. Hij leeft in paren of in zeer kleine groepen.
Geluid en vocalisaties
Indicatieve geluidsindicatie: vrij discreet. Uit de beschikbare beschrijvingen blijkt dat hij weinig lawaai maakt; hij kan echter wel geluiden produceren, en het geluidsniveau varieert van individu tot individu.
Deze beoordeling is kwalitatief: er bestaat hier geen gestandaardiseerde maatstaf waarmee het geluidsniveau van een bepaalde vogel kan worden voorspeld.
Richtlijnen voor het houden
De afmetingen van de kooi en de zitstokken zijn richtlijnen, geen soortspecifieke norm: de inrichting moet de vogel in staat stellen zich vrij te bewegen en zijn vleugels ongehinderd uit te strekken. Zorg voor afwisselende activiteiten en een gevarieerd dieet; pas de inrichting aan het individu aan en vraag advies aan een vogeldierenarts over zijn specifieke behoeften. Raadpleeg voor de regels inzake het houden en de handel de geldende wetgeving en de documenten die betrekking hebben op de vogel.
- De juiste kooigrootte
- De ideale voeding
- Zitstokken en speelgoed
- Documenten en wetgeving
- Het bijten stoppen
De Poicephalus
Getuigenissen van eigenaren
- Senegalpapegaai, getuigenis 1
- Senegalpapegaai, getuigenis 2
- Meyer, getuigenis 1
- Meyer, getuigenis 2
- Roodbuikpapegaai
- Bruinhoofd
- Jardine
Karakter, kooi, voeding: onze gids voor de senegalpapegaai en de Poicephalus.
Referentiebronnen
Identificatie en verspreiding: „Parrots of the World: An Identification Guide” — Princeton University Press. Deze bron heeft betrekking op de wilde soort en de classificatie ervan, niet op een individueel veterinair advies.