Senegalpapegaai (Poicephalus senegalus): uitgebreide informatie
Bijgewerkt op
Senegalpapegaai (Poicephalus senegalus) is de bekendste van de Poicephalus-soorten en een van de beste kleine gezelschaps papegaaien. Met zijn grijze kop, gele tot roodoranje buik en clowneske karakter is hij een speelse, niet al te luidruchtige metgezel, ideaal voor in een appartement.
- Latijnse naam
- Poicephalus senegalus
- Grootte
- 23 tot 25 cm
- Gewicht
- 120 tot 170 g
- Levensverwachting
- 25 tot 30 jaar
- Herkomst
- West-Afrika
- Geslachten
- vrijwel gelijk
Hoe herkent u deze vogel?
- 🩶 Grijze kop
- 🟡 Geel oog (volwassen)
- 🟢 Groene „V“ op de borst
- 🟠 Gele, oranje of roodoranje buik
Beschrijving
Kleine, gedrongen papegaai met een grijze kop, een donkergrijze snavel en een gele iris bij volwassen exemplaren (grijs bij jonge exemplaren). De rug en de vleugels zijn groen, en een groene „V“ loopt naar beneden over de bovenborst. Onder deze „V“ is de buik geel, oranje of roodoranje, afhankelijk van de ondersoort.
Om hem te onderscheiden van de Meyers papegaai: de senegalpapegaai heeft een grijze kop en de groene ‘V’ op de borst; de Meyers papegaai heeft een bruingrijze kop en een gele streep op de kruin. De kleur van de buik van de senegalpapegaai varieert per ondersoort en volstaat op zichzelf niet om een exemplaar of zijn herkomst te identificeren.
Ondersoorten
- P. s. senegalus — de nominale vorm met een gele buik, die voorkomt in het westelijke deel van het verspreidingsgebied (Senegal, Gambia, Guinee, Mali).
- P. s. mesotypus — oranje buik en iets lichtere rug; oostelijke vorm (Nigeria, Kameroen, Tsjaad).
- P. s. versteri — roodbuikpapegaai; vorm uit het zuiden van het verspreidingsgebied (van Ivoorkust tot Nigeria).
Alle drie zijn afgebeeld en met elkaar vergeleken op onze pagina over de senegalpapegaai.
Mannetje of vrouwtje?
De geslachten lijken op elkaar. De groene V van de pop zou verder naar beneden op de borst lopen, maar dit is geen betrouwbaar kenmerk: alleen een DNA-geslachtsbepaling biedt zekerheid.
Karakter
Speels, nieuwsgierig en een echte clown; hij ligt graag op zijn rug in de hand van zijn baasje. Hij hecht zich vaak aan één persoon en kan bezitterig worden. Hij spreekt weinig (enkele woorden), maar fluit veel en is niet erg luidruchtig.
Leefgebied
Beboste savannes, open bossen en boomgaarden in West-Afrika, van Senegal tot Nigeria en Tsjaad. Hij komt veel voor in het wild, leeft in paren of kleine groepen en blijft zeer schuw.
Geluid en vocalisaties
Indicatieve geluidsbeschrijving: vrij discreet. De senegalpapegaai fluit en laat roepgeluiden horen; hij is niet stil en zijn geluidsniveau varieert van individu tot individu.
Deze beoordeling is kwalitatief: er bestaat hier geen gestandaardiseerde maatstaf waarmee het geluidsniveau van een bepaalde vogel kan worden voorspeld.
Richtlijnen voor het houden
Ter indicatie vermelden de algemene richtlijnen in onze gids een kooi van ten minste 80 × 60 × 90 cm, zitstokken van 18 tot 25 mm, kauwspeelgoed en een gevarieerd dieet. Dit zijn geen afmetingen die als minimum voor elk individu zijn vastgesteld: de huisvesting moet worden aangepast aan de vogel en zijn uitloopomstandigheden.
- De juiste kooigrootte
- Het ideale voer
- Zitstokken en speelgoed
- Ring, CIC en aangifte
- Een papegaai die knijpt: wat te doen?
De Poicephalus
Getuigenissen van eigenaren
- Senegalpapegaai, getuigenis 1
- Senegalpapegaai, getuigenis 2
- Meyer, getuigenis 1
- Meyer, getuigenis 2
- Roodbuikpapegaai
- Bruinhoofd
- Jardine
Karakter, kooi, voeding: onze gids voor de senegalpapegaai en de Poicephalus.
Referentiebronnen
Identificatie, verenkleed en verspreiding: „Parrots of the World: An Identification Guide” — Princeton University Press. Deze bron heeft betrekking op de wilde soort en de classificatie ervan, niet op een individueel veterinair advies.