Senegalpapegaai (pop): Yoyo, de „dominatrix”, vertelt haar verhaal
Bijgewerkt op
„Goedendag allemaal, ik ben Yoyo!” Deze vrouwelijke senegalpapegaai, die is geadopteerd nadat ze bij minstens twee gezinnen had gewoond, vertelt zelf over haar leven: aanhankelijk tegenover haar baasjes, een ware schrik voor alle anderen, vernielzuchtig en toch heel stil. Een humoristisch verslag, geschreven door Émilie.
Dit verslag is het persoonlijke getuigenis van een eigenaar. Het geeft zijn ervaring weer en is uitsluitend zijn eigen mening. Voor meer informatie over deze soort verwijzen wij u naar onze gids over de senegalpapegaai.
Wie ben ik?
Goedendag allemaal, ik ben Yoyo (ja, ik weet het, niet erg origineel voor een senegalpapegaai, maar daar kan ik niets aan doen!). Mijn baasje vraagt mij om mezelf voor te stellen, dus daar gaan we. Ik ben een vrouwtje van de soort Poicephalus senegalus senegalus (geelbuik) en ik woon in Frankrijk. Ik draag geen ring en niemand kent mijn verleden. Zelf kan ik me er niets van herinneren, ik was nog te klein. Het is onduidelijk of ik onder handopfok ben grootgebracht of niet: mijn baasje denkt van niet, maar misschien is dat slechts een veronderstelling van haar.
Voordat ik hier terechtkwam, heb ik minstens twee huizen gehad. Mijn eerste baasje heeft afscheid van mij genomen omdat ik „onuitstaanbaar“ was (dat deed ik expres, hehehe) en de tweede vanwege een allergie. Ik was meteen dol op mijn nieuwe baasje, die mij al vanaf de eerste avond in haar greep had. Vroeger liet ik niemand mij in mijn kooi aanraken, maar nu zij haar hand in de kooi stak om mij eruit te halen, had ik er alle belang bij om erop te klimmen.
Een heel aanhankelijke senegalpapegaai met haar mensen
Ik ben heel volgzaam tegenover mijn vrouwtje en haar man: zij kunnen alles met mij doen. Ik vind niets leuker dan op hun schouder te zitten terwijl zij hun bezigheden uitvoeren of tv kijken. Mijn vleugels zijn geknipt en ik probeer niet te vliegen, dus in de zomer ben ik vaak buiten in de tuin, op hun schouder of op mijn zitstok, zonder ver van hen weg te gaan. Ik vind het heerlijk als zij ’s avonds mijn kopje krabben: telkens wanneer zij hun hand uitstrekken, houd ik mijn kopje voor hun vinger, zodat zij wel moeten toegeven. Eigenlijk is het een geheim, maar ik doe met mijn baasjes wat ik wil.
Ik kan urenlang blijven zitten terwijl ik gekrabd word. Daarna verzorg ik mijn verenkleed terwijl ik kleine kreuntjes slaak en de rondvliegende veertjes aanval; ik „trek mijn pyjamaatje aan”, zoals mijn baasje zegt (ik zet mijn veren op en het lijkt alsof ik een broekje draag), ik laat mijn snavel knappen… en val in slaap.
Mijn favoriete spel: alles vernielen!
Overdag ben ik erg actief. Hout, karton, papier… Ik ben een echte razernij als men mij vrij in een kamer laat, en ik richt veel schade aan („134 gram, en toch maakt ze meer rommel dan de twee honden samen”, opmerking van mijn baasje). Speelgoed voor papegaaien kan me niet zoveel schelen: een stukje hout of karton maakt me al meer dan gelukkig. Ik maak ook veel capriolen, ik klim aan het touw en de ketting op en af, en ik heb zelfs ontdekt hoe ik de ketting kan laten vallen om op de grond te komen.
Mijn specialiteit, wanneer ik in mijn kooi de aandacht wil trekken: ik schreeuw niet, ik doe iets beters. Ik klim naar het plafond, hang met mijn kop naar beneden en schommel steeds sneller heen en weer. Dat werkt altijd: men lacht en komt mij halen. Op mijn zitstok leeg ik een voerbakje over de hele kamer (die grote, harige klungels zijn daar heel blij mee), ik schep de inhoud van het ene bakje in het andere, en vervolgens wrijf ik mijn rug erin terwijl ik met mijn pootjes zwaai. Als de mensen te hard lachen, ga ik waardig rechtop zitten en kijk ik op hen neer.
Met de anderen: „Dominatrix“
Ik hang aan het touw ter hoogte van de rug van een hond en houd de wacht: zodra er een hond langskomt, zwaai ik heen en weer om een stukje staart of een oor te grijpen. U zou eens moeten zien hoe bang die grote, onhandige beesten voor mij zijn! Behalve mijn baasje, mijn man en Mathieu houd ik van niemand, en ik weet hoe ik respect moet afdwingen. Mensen zien mijn grootte en beschouwen mij als speelgoed; ze steken hun vinger uit zonder iets te vragen… en knak! Mijn snavel is niet enorm, maar wel scherp. Mijn baasje lacht stiekem en legt uit dat men een dier niet mag aanraken zonder zijn toestemming.
Ik haat alle andere dieren, zonder uitzondering: honden, de mollige amazone, de senegalpapegaaien, de papegaaien van vrienden (zelfs de ara’s zijn bang voor mij!). Mijn baasje wilde mij een plezier doen door een mooi mannetje te adopteren om mij gezelschap te houden… Wat een ramp! Ik had hem bijna aan stukken gescheurd. Als ik boos ben, word ik twee keer zo groot, trekken mijn pupillen samen, fluit ik en klap ik met mijn snavel. Zeer afschrikwekkend!
Mijn baasje wilde mij een plezier doen door een mooi mannetje te adopteren… Wat een ramp! Ik had hem bijna aan stukken gescheurd.
Stil, gulzig en netjes
Ik eet van alles! Mijn baasje let erop dat ik niets schadelijks eet, maar ik ben echt niet kieskeurig. Als men mij zijn gang laat gaan, pik ik van de borden, behalve van dat van de mens: hij vindt dat niet goed, en ik wil geen prik met de vork krijgen!
Ik ben een heel stille kleine papegaai: ik roep hooguit één of twee keer om uit mijn kooi te komen, en dat gebeurt zelden omdat de eigenaresse me er altijd uithaalt als ze er is. Ik praat niet, ik fluit niet. Ik maak alleen maar „klak-klak“ als ik niet tevreden ben, en ik probeer kusjes na te doen, zonder veel succes. Ik maak mij heel goed verstaanbaar met mijn blik en mijn mimiek. En ik ben heel netjes: ik laat geen ontlasting achter op mensen. Zo, ik hoop dat ik u heb kunnen inspireren om een van mijn soortgenoten in huis te nemen!
Hartelijk dank aan Émilie voor haar prachtige verhaal!
Wat we uit dit verslag kunnen leren
- Een senegalpapegaai kan heel aanhankelijk zijn tegenover ‘zijn’ mensen en onverzettelijk tegenover alle anderen.
- Dwing nooit contact af: vraag uw gasten om hem niet hun vinger te geven.
- Een tweede vogel is niet altijd een goed idee: test het paar met onze compatibiliteitstest.
- Hij heeft de behoefte om dingen te vernielen: zacht hout, karton, papier. Bekijk het speelgoed om op te kauwen en te verscheuren.
- Hij snuffelt in borden: controleer het voedsel met onze tool.
Veelgestelde vragen
Is de senegalpapegaai luidruchtig?
Het is een van de meest rustige papegaaien: enkele roepgeluiden, soms wat gefluit. Yoyo roept bijna nooit. Hij is zeer geschikt voor een appartement.
Mannetje of vrouwtje senegalpapegaai: wat is het verschil?
Beide geslachten lijken sterk op elkaar en alleen een DNA-geslachtsbepaling biedt zekerheid. Het karakter hangt vooral af van het individu en zijn of haar achtergrond: zowel mannetjes als vrouwtjes kunnen erg aanhankelijk of juist zeer dominant zijn.
Senegalpapegaaien goed overweg met andere dieren?
Niet altijd: veel senegalpapegaaien zijn dominant ten opzichte van andere vogels en kunnen honden en katten knijpen. Laat ze nooit zonder toezicht bij elkaar.
Is een senegalpapegaai geschikt voor u?
Karakter, geluid, budget, beschikbare tijd: maak een afweging voordat u de stap zet.
De gids voor de senegalpapegaai 🦜 De test voor de ideale papegaai 💶 De kosten gedurende zijn hele leven