In een voorpublicatie van oktober 2026 werd onderzocht of grijze roodstaarten de regel ‘groter dan’ konden toepassen op nieuwe hoeveelheden of afmetingen. Zes vogels voltooiden het experiment; slechts één slaagde voor de afsluitende generalisatietest met betrekking tot hoeveelheden. Een interessant resultaat, maar nog voorlopig.
In een in oktober 2026 online gepubliceerd voorpublicatie worden bij de grasparkiet neuronen beschreven die reageren op akoestische elementen die in verschillende geluiden worden hergebruikt. Deze bevinding draagt bij aan het begrip van de vocale flexibiliteit van papegaaien, maar het onderzoek is nog niet door vakgenoten beoordeeld en bewijst niet dat de vogels de menselijke taal begrijpen.
Onderzoekers hebben een snelle moleculaire methode geëvalueerd voor het opsporen van het aviaire bornavirus type 4 (PaBV-4), dat in verband wordt gebracht met de proventriculaire dilatatieziekte bij papegaaien. De eerste resultaten in het laboratorium zijn veelbelovend, maar het gaat hier niet om een zelftest voor thuisgebruik, noch om een vervanging voor een veterinaire diagnose.
Door historische exemplaren te vergelijken met hedendaagse vogels heeft een onderzoek uit 2025 de genetische erosie gemeten bij de oranjebuikparkiet, een ernstig bedreigde trekvogelsoort uit Australië. De resultaten laten zien waarom het tellen van individuen niet altijd voldoende is om de gezondheid van een populatie te beoordelen.
Het gebruik van gereedschap wordt vaak in verband gebracht met enkele iconische soorten. In een in 2025 gepubliceerde studie werden openbaar beschikbare video’s en evolutionaire gegevens onderzocht: daarbij werd bij 17 tot dan toe niet-geregistreerde papegaaiensoorten gedrag vastgesteld waarbij zij gereedschap gebruikten voor zelfverzorging. Dit resultaat verbreedt het fenomeen, maar betekent niet dat alle papegaaien met een voorwerp kunnen omgaan.
Hoe kunt u vaststellen of een papegaai zich goed voelt, afgezien van het feit dat hij niet ziek is? In 2026 presenteerde een team van specialisten PsittaWel, een beoordelingsinstrument dat speciaal is ontwikkeld voor huispapegaaien. Het biedt een gestructureerd beoordelingsschema om de gezondheid, de leefomgeving, de activiteiten en de relaties te onderzoeken, zonder het advies van een dierenarts te vervangen.
Wat eet een caique? In het wild vooral vruchten, bloemen en nog zachte zaden. In gevangenschap passen een basis van pellets, veel vers voer en weinig zaden bij deze zeer actieve papegaai.
Witbuikcaique (Pionites leucogaster), vaak ook wel de oranjekoppapegaai genoemd, onderscheidt zich van de zwartkopcaique door zijn volledig abrikoosoranje kop en zijn lichte snavel. Hij heeft hetzelfde clowneske, speelse en onverschrokken karakter.
De zwartkopcaique (Pionites melanocephalus) is de meest voorkomende van de twee caiques. Met zijn zwarte kruin, crèmewitte buik en oranje dijen is deze kleine, gedrongen papegaai uit het Amazonegebied vooral bekend om zijn clowneske, speelse en onvermoeibare karakter.
Wat eet een conure? In het wild vooral vruchten, zaden, bloemen en bessen. In gevangenschap zorgt een basis van pellets, aangevuld met verse groente en fruit, voor een lang leven. Hier vindt u het ideale rantsoen, van groenwangparkiet tot zonparkiet.
De goudparkiet (Guaruba guarouba), ook wel de gouden ara genoemd, is volledig goudgeel met donkergroene vleugels: de kleuren van de Braziliaanse vlag, waarvan hij een symbool is. Deze zeldzame en beschermde vogel is voorbehouden aan gespecialiseerde fokkers.
Witoogparkiet (Psittacara leucophthalmus) is een grote groene conure met rode vlekjes en een brede witte ring rond het oog. Hoewel deze vogel in het wild zeer wijdverspreid is, komt hij in de fokkerij nog steeds weinig voor.
De mitraparkiet (Psittacara mitratus) is de grootste van de hier voorgestelde conures. Hij is groen met een rood voorhoofd en een gezicht dat bezaaid is met rode veren, en leeft in de valleien van de Andes. Hij is robuust en speels, en maakt veel lawaai.
De blauwkopparkiet (Thectocercus acuticaudatus) is een van de grootste conures. Zijn blauwachtige kop valt niet erg op, maar dankzij zijn zachtaardige karakter en zijn vermogen om te praten is hij een zeer geliefd gezelschapsdier.
De nandaya (Aratinga nenday) is te herkennen aan zijn zwarte kap en zijn rode „broekje“. Hij is speels en aanhankelijk, maar ook erg luidruchtig, net als de meeste grote conures.
De jendaya (Aratinga jandaya) is een naaste verwant van de zonparkiet, met een geeloranje kop en een groene rug. Hij is aanhankelijk en speels, maar ook luidruchtig.
De zonparkiet (Aratinga solstitialis) is een van de meest spectaculaire papegaaien: een goudgeel en oranje verenkleed, met vleugels die groen en blauw zijn omrand. Hij is erg aanhankelijk, maar ook erg luidruchtig: dit dient u absoluut te weten voordat u hem in huis neemt.
Parelparkiet (Pyrrhura perlata) dankt zijn naam aan zijn parelmoerachtige borst, waarvan elke veer een lichte rand heeft. Zijn roodbuikpapegaai en blauwgroene wangen maken hem tot een van de mooiste Pyrrhura-soorten. In het wild wordt hij als kwetsbaar aangemerkt.
De bruinoorparkiet (Pyrrhura frontalis), ook wel de bordeauxbuikparkiet genoemd, is een naaste verwant van de groenwangparkiet. Hij onderscheidt zich daarvan door zijn smalle roodbruine voorhoofd en zijn olijfkleurige borst. Deze aanhankelijke en vrij onopvallende vogel komt minder vaak voor in de vogelhouderij.
De groenwangparkiet (Pyrrhura molinae) is de populairste conure in Frankrijk. Hij is klein, aanhankelijk, speels en voor een conure vrij rustig, en wordt daarom vaak aanbevolen als eerste conure, ook in een appartement.
Wat eet een dwergpapegaai (agapornis)? Deze kleine zaadeter leeft vooral van zaden, maar alleen zaden leiden tot tekorten en overgewicht. Zo stelt u een evenwichtig menu samen, met vers voer, kiemzaden en iets om op te knagen.
De zwartkraagdwergpapegaai (Agapornis swindernianus) is de meest mysterieuze vertegenwoordiger van zijn soort. Deze onopvallende bewoner van de tropische bossen van Afrika voedt zich voornamelijk met vijgen en is vrijwel nooit langdurig in gevangenschap gehouden.
Een roodkopdwergpapegaai (Agapornis pullarius) heeft een opmerkelijke eigenschap: hij graaft zijn nest in termietenheuvels. Door deze gewoonte is het zeer moeilijk om hem in gevangenschap te laten broeden, waardoor hij daar zeer zeldzaam blijft.
De Abessijnse dwergpapegaai (Agapornis taranta), ook wel de zwartvleugelige dwergpapegaai genoemd, is de grootste van de dwergpapegaaien. Hij leeft op de hoogvlakten van Ethiopië, tot op een hoogte van meer dan 3 000 m. Het man is te herkennen aan zijn rode voorhoofd.