Een schuchtere senegalpapegaai aan u wennen: het verslag van François
Bijgewerkt op
Een piepkleine groene papegaai met een grijze kop, helemaal alleen aan het uiteinde van zijn zitstok in een vogelwinkel, alsof hij „alle zonden van de aarde“ op zich droeg: zo ontmoette François Timide, zijn senegalpapegaai. Schuw tegenover mensen, een ware schrik voor andere vogels – het kostte hem maanden van geduld om hem te temmen. Zijn verhaal, zonder opsmuk.
Dit verslag is het persoonlijke getuigenis van een eigenaar. Het geeft zijn ervaring weer en is uitsluitend zijn eigen mening. Voor meer informatie over deze soort verwijzen wij u naar onze gids over de senegalpapegaai.
De ontmoeting: een kleine papegaai die de hele wereld leek te dragen
Tintin, mijn valkparkiet, een echte alleskunner, schattig, die sprak en fluitte, was net verdwenen, en ik raakte diep in de put. Om er weer bovenop te komen, ben ik een rondje gaan lopen in een vogelwinkel. Tussen alle aanwezige vogels bevond zich een heel klein groene papegaai, met een grijze kop en een gele buik, helemaal alleen in een grote kooi, helemaal aan het einde van zijn zitstok. Hij zag er vreemd uit, alsof hij alle zonden van de wereld op zijn schouders droeg, met één vleugel die korter was dan de andere: hij zat midden in de periode van rui.
Toen ik hem zag, moest ik denken aan een zekere Cracotte en haar baasje Suzy, en ik heb hem gekocht.
Het karakter van de senegalpapegaai: schuw tegenover mensen, een ware schrik voor andere vogels
Van alle vogels die ik heb gehad, bleek Timide de schuwste te zijn. Hij is vreselijk schuw tegenover mensen, maar tegenover andere papegaaien is hij precies het tegenovergestelde: een ware schrik! Al vrij snel liet hij zich door mij – en alleen door mij – oppakken zonder te bijten.
Vrienden die hem zo klein en schattig zagen, wilden hem net als de anderen aaien. Héhé… GNAP! Desinfectiemiddel, pleisters.
Een schuchtere senegalpapegaai temmen: vier maanden geduld
Na vier maanden is hij nog steeds even wantrouwig en schuw. Hij probeert voor mij weg te vluchten en laat zich, als hij in het nauw gedreven is, oppakken zonder te bijten; hij laat zich aaien en krabben. Het is nog steeds nipt, maar er is vooruitgang.
Een beschadigde vleugel door een moeilijke rui
Hij vliegt erg slecht: de slagpennen van zijn rechtervleugel zijn nooit goed uitgegroeid, waarschijnlijk door een tekort aan vitamines tijdens de rui. Maar hij wil toch vliegen, een echte kamikaze! Zijn laatste langeafstandsvlucht eindigde tegen de hoek van een deur: bewusteloos gleed hij op de grond. Hij bleef tien minuten bewusteloos liggen en bracht daarna een dag lekker warm onder mijn trui door. Ik had hem nog nooit zo rustig gezien. Hij is goed hersteld: drie dagen later begon hij weer de hele dag te tjilpen en te zingen.
Ik kijk reikhalzend uit naar zijn volgende rui: als zijn veren goed teruggroeien, zal hij eindelijk weer naar behoren kunnen vliegen. In de tussentijd let ik erop dat hij geen „langeafstandsvluchten“ meer probeert. Als ik bedenk dat er mensen zijn die de veren knippen om te voorkomen dat hun vogels vliegen…
Een senegalpapegaai en een dwergpapegaai
Zijn beste vriend heet Bilou, de pionus, en ze zijn onafscheidelijk. De helft van de tijd maken ze ruzie; de andere helft krabben ze elkaar. Bilou is de enige die zijn ‘veiligheidsruimte’ – zijn kooi dus – mag betreden, en de enige die hem kan benaderen zonder onmiddellijke vergelding. Ik durf ze niet meer uit elkaar te halen; ze zouden echt veel te ongelukkig zijn.
Met dank aan François voor zijn getuigenis.
Wat dit getuigenis ons leert
- Een senegalpapegaai kan erg schuw zijn, vooral als hij als volwassen dier is aangeschaft of slecht gesocialiseerd is: het duurt maanden om hem te temmen.
- Hij hecht zich vaak aan één persoon en kan vreemden bijten die contact afdwingen.
- De rui vereist een voedzame voeding: een tekort kan de veren blijvend beschadigen. Zie de voeding van de senegalpapegaai.
- Een vriendschap met een andere papegaai is mogelijk, maar moet voorzichtig worden opgebouwd: test het paar met onze compatibiliteitstest.
Veelgestelde vragen
Hoe kunt u een schuchtere senegalpapegaai temmen?
Met geduld en zonder hem te dwingen: praat vaak tegen hem, bied hem lekkernijen uit de hand aan, laat hem naar u toe komen en respecteer zijn kooi als zijn veilige ruimte. Bij een volwassen of slecht gesocialiseerde vogel duurt dit vaak enkele maanden, zoals bij Timide.
Bijt de senegalpapegaai?
Hij kan bijten wanneer hij bang is of wanneer een vreemde contact afdwingt, zoals de vrienden van François hebben ondervonden. Hij hecht zich vaak aan één persoon en is wantrouwig tegenover anderen: vraag uw gasten om hem niet aan te raken.
Kan een senegalpapegaai samenleven met een andere papegaai?
Soms wel, zoals Timide met Bilou de pionus, maar hij kan zich dominant gedragen tegenover andere vogels. Een aparte kooi voor elk dier, een quarantaineperiode en een geleidelijke kennismaking zijn onontbeerlijk. Bekijk onze compatibiliteitstest.
Is een senegalpapegaai geschikt voor u?
Karakter, geluid, budget, beschikbare tijd: maak een afweging voordat u de stap zet.
De gids voor de senegalpapegaai 🦜 De test voor de ideale papegaai 💶 De kosten gedurende zijn hele leven