Handopfok van een Meyers papegaai: Cassy, aanhankelijk en exclusief
Bijgewerkt op
Zij fokt sinds 1995 Australische parkieten en wilde in 2003 een eigen gezelschapsvogel. Nadat zij amazones, grijze papegaaien, ara’s, lori’s en kaketoes had afgewezen, koos zij voor een papegaai uit de handopfok van Meyer. Cassy is een en al tederheid geworden… en een zeer, zeer exclusieve metgezel.
Dit verslag is het persoonlijke getuigenis van een eigenaar. Het geeft zijn ervaring weer en is uitsluitend zijn eigen mening. Voor informatie over deze soort verwijzen wij u naar de informatiekaart over de Meyers papegaai.
Waarom een Meyers papegaai?
Aangezien ik mij nooit aangetrokken heb gevoeld tot amazones, wetende dat grijze papegaaien veeleisend zijn, ara’s te groot vind om in huis te houden, lori’s te veeleisend qua voeding en kaketoes te luidruchtig voor mijn buren, heb ik mijn aandacht gericht op deze kleine papegaaiensoort, de poicephalus. Mijn keuze viel op de Meyers papegaai: ik wilde geen senegalpapegaai, die is te algemeen. Ik heb me ingelicht om een goede fokker bij mij in de buurt te vinden en gelukkig had hij toevallig nog twee papegaaien van de soort Meyers in handopfok beschikbaar. Cassy, een in maart geboren vrouwtje, kwam op 23 juli 2003 bij mij thuis.
Het begin: ze wist alleen maar te knijpen
In het begin wist ik niet echt hoe ik met haar om moest gaan. Ze kon alleen maar speels in mijn vingers knijpen, een overblijfsel van de maand die ze met haar broertjes in de volière had doorgebracht. Ik moest dus haar bijtpartijen ontwijken en haar leren wat aaien inhield.
Al heel snel veranderde Cassy in een knuffelbolletje dat dol is op aai-momentjes. Door in haar kooi met een pootje in de lucht te trappen, probeert ze mijn aandacht te trekken. Ze vindt het heerlijk om mee te doen met mijn bezigheden, want ze is erg nieuwsgierig, en ze is een echte ‘kusmoeder’, een echte aanhankelijke, die de gave heeft om zich met haar pirouettes in lastige houdingen te manoeuvreren.
Taal en spel
Tot nu toe heeft ze slechts twee woorden uitgesproken, in de eerste zes maanden na haar komst: ‘kusje’ en ‘hallo’. Maar ze is een uitstekende nabootster van de geluiden in huis en van het gekrijs van mijn Australische parkieten.
Tijdens onze uitstapjes zet ze op de keukentafel twee potten vol speelgoed neer: chocoladeverrassingen, puzzelstukjes, gekleurde stukjes hout, kurken, tollen, belletjes… Ze beleeft er enorm veel plezier aan om ze helemaal leeg te halen: het geluid van elk voorwerp dat valt lijkt haar te fascineren, en ze kijkt er heel aandachtig naar terwijl het de grond raakt.
Een gemakkelijke opvoeding
Haar opvoeding leek mij niet moeilijk: ze gehoorzaamt heel goed aan het commando „kom“ (om op mijn vinger te klimmen) en aan het terugroepcommando. Het beroemde „af“, dat in Canada welbekend is om haar van de vinger te laten afstappen, zal ze naar mijn gevoel echter nooit gehoorzamen… ze vindt het veel te leuk!
De keerzijde van het met de hand opvoeden: een exclusieve gehechtheid
Cassy is erg aan mij gehecht, te gehecht. Als ik er niet ben, eet mijn kleine schatje niet meer, speelt ze niet meer en doet ze haar behoefte niet meer: het lijkt wel alsof ze niet meer leeft. Ze is ook een ware plaag, die mijn grote hond erg bang maakt en die erin geslaagd is mijn meest jachtlustige van de drie poezen te temmen. We hebben het jonge grijze roodstaartkatje van mijn moeder niet kunnen houden: het leefde een hel door haar toedoen. Dit gedrag is naar mijn mening het gevolg van handopfok.
Toch houd ik elke dag een beetje meer van mijn „eend“ (een bijnaam die voortkomt uit het „kwak-kwak“ dat zij een paar dagen lang nabootste zonder ooit een eend te hebben gehoord), en ik hoop uit de grond van mijn hart dat zij nog minstens 39 jaar aan mijn zijde zal blijven.
Als ik er niet ben, eet ze niet meer, speelt ze niet meer… het lijkt wel alsof ze niet meer leeft.
Hartelijk dank aan de schrijfster voor haar getuigenis.
Wat dit getuigenis ons leert
- Een papegaai uit handopfok wordt al snel erg aanhankelijk, maar kan zich zo aan één persoon hechten dat hij lijdt wanneer die afwezig is.
- Leer hem vanaf het begin zelfstandigheid: speelgoed om in te snuffelen, alleen spelen, meerdere verzorgers.
- Hij kan jaloers en agressief reageren tegenover andere dieren. Controleer of ze samen kunnen leven met onze compatibiliteitstest.
- Hij leert snel eenvoudige commando’s („kom hier”, „terug”) met behulp van beloningen.
Veelgestelde vragen
Moet u kiezen voor een papegaai uit de handopfok?
Een papegaai uit handopfok raakt vaak sneller vertrouwd, maar kan een exclusieve gehechtheid en gedragsproblemen ontwikkelen als hij geen zelfstandigheid leert. Een vogel uit ouderopfok vraagt in het begin meer geduld, maar vertoont vaak een evenwichtiger gedrag.
Is een Meyers papegaai gemakkelijk te trainen?
Ja, hij leert snel eenvoudige commando’s zoals „kom hier” en het terugroepen, met beloningen en korte, regelmatige trainingssessies.
Is Meyers papegaai jaloers?
Dat kan, vooral als hij erg gehecht is aan een bepaalde persoon: tegenover andere vogels, huisdieren of mensen die in de buurt van zijn favoriete persoon komen.
Is een Meyers papegaai geschikt voor u?
Karakter, geluid, budget, beschikbare tijd: maak een afweging voordat u de stap zet.
De gids voor Poicephalus-papegaaien 🦜 De test voor de ideale papegaai 💶 De kosten gedurende zijn hele leven