Door zijn ouders grootgebrachte roodbuikpapegaai: Max temmen
Bijgewerkt op
Zij wilde een mannetje van de roodbuikpapegaai (Poicephalus rufiventris), grootgebracht door zijn ouders, in de wetenschap dat het tijd zou kosten om hem tam te maken. Max kwam als wild dier aan, zich vastklampend aan de tralies. Dag na dag, traktatie na traktatie, zo groeide hij uit tot een nieuwsgierig, pratend klein clownje.
Dit verslag is het persoonlijke getuigenis van een eigenaar. Het geeft zijn ervaring weer en is uitsluitend zijn eigen mening. Voor informatie over deze soort verwijzen wij u naar de informatiepagina over de roodbuikpapegaai.
Waarom een door zijn ouders grootgebrachte papegaai?
Max werd op 8 januari 2004 in een volière geboren en is door zijn ouders grootgebracht. Ik was al enige tijd op zoek naar nog een poicephalus en, aangezien ik het karakter en de nadelen van een vogel uit de handopfok kende, koos ik voor Max, in de wetenschap dat het temmen ervan tijd en geduld zou vergen.
Ik ben hem op 17 juli gaan ophalen. Ik heb zijn ouders kunnen zien, de volière waarin hij leefde en de gehele opstelling van de kweker: dat is belangrijk om de gezondheidstoestand van de vogels te kunnen beoordelen. Hij kwam mij meteen erg wild over, maar ik ben niet van gedachten veranderd: ik wilde een door zijn ouders grootgebracht mannetje roodbuikvogel.
De aankomst in zijn kooi
Het was erg moeilijk om hem in zijn kooi te krijgen: hij stond als aan de grond genageld, klampte zich vast aan de tralies en vroeg zich af wat er met hem gebeurde. Ik voelde me enigszins schuldig dat ik hem in een kooi plaatste terwijl hij alleen de volière kende, maar dankzij dagelijkse uitstapjes en een overvloed aan speelgoed en takken heeft hij zich uitstekend aangepast aan zijn nieuwe omgeving.
De eerste dagen: eerst observeren, dan handelen
De eerste twee dagen raakte hij een beetje in paniek wanneer wij dichterbij kwamen, maar daarna kalmeerde hij snel. Vervolgens brak er een periode van observatie aan: hij volgde mij voortdurend met zijn blik, geïntrigeerd door mijn bezigheden. Dit kleintje is een scherpzinnige waarnemer; het lijkt alsof hij alles in overweging neemt voordat hij handelt. Ik vond Max meteen geweldig vanwege zijn enorme nieuwsgierigheid: hij probeerde al snel al zijn speelgoed en het fruit dat ik hem gaf, met een voorkeur voor rode vruchten.
Pas op de derde dag heb ik de deur voor hem geopend. Om het weinige vertrouwen dat hij al had niet te verliezen, had ik besloten hem niet vast te pakken om hem naar binnen te brengen. Uiteraard kwam hij de eerste avond niet naar binnen… noch de tweede… noch de daaropvolgende. Daarom heb ik een list bedacht: ik sloot zijn kooi zodra het donker werd. ’s Ochtends, uitgehongerd, kreeg hij pas toegang tot zijn zaadjes wanneer ik opstond, en dan kwam hij meteen naar binnen. Binnen twee dagen had hij het principe begrepen: sindsdien komt hij ’s avonds vanzelf naar binnen zodra zijn water en zaadjes zijn ververst.
Een schuchtere papegaai temmen met lekkernijen
Beetje bij beetje win ik zijn vertrouwen met lekkere hapjes. Ik heb nooit aangedrongen: als hij nog te schuw was om de traktatie uit mijn hand te nemen (vooral gedroogd fruit; hij is dol op noten), legde ik die in zijn voederbakje en liep ik weg. Naarmate zijn angst afnam, werd hij moediger: hij pakte het lekkers uit mijn hand, maar liet het los alsof het aan zijn snavel brandde, en kwam het vervolgens weer ophalen zodra ik wegliep.
Hij begreep al snel dat wat ik hem aanbood altijd lekker of leuk was (zoals pinda’s, die hij met veel enthousiasme pelt zonder ze op te eten), en na een paar dagen aarzelde hij niet meer. Max is een uiterst intelligente kleine papegaai: hij had heel snel door dat ik hem geen kwaad wilde doen. Hij komt steeds dichterbij, is al op mijn schouder neergestreken (de eerste keer durfde ik bijna niet meer te ademen!), neemt alles uit mijn hand aan en laat zich door de tralies heen op zijn snavel kussen, klimt op een zitstok die wij hem aanreiken en begint te praten.
Hij nam het snoepje uit mijn hand, maar liet het los alsof het zijn snavel verbrandde.
Vandaag: een kleine pratende clown
Hoewel hij nog geen jaar oud is, spreekt hij al heel duidelijk ‘een kusje’ uit, gevolgd door het geluid van een kus, en ‘ik wil niet’. Hij imiteert verschillende geluiden, waaronder het miauwen van mijn katten (heel grappig). Max is werkelijk fenomenaal en ik heb absoluut geen spijt van mijn keuze: hij bezorgt mij enorm veel vreugde met zijn clowneske capriolen, zijn onverschrokkenheid, zijn nieuwsgierigheid, zijn noodlandingen, zijn onhandigheid, zijn acrobatische toeren, zijn pogingen om te praten en de manier waarop hij reageert wanneer men hem aanspreekt.
Hartelijk dank aan de schrijfster voor haar getuigenis.
Wat we uit dit getuigenis kunnen leren
- Een door zijn ouders grootgebrachte papegaai (ouderopfok) vraagt in het begin meer geduld, maar groeit uit tot een evenwichtige metgezel.
- Dwing nooit: laat de vogel zelf naar u toe komen, leg het lekkers neer en loop weg, en verklein vervolgens de afstand dag na dag.
- Bezoek de kwekerij: het zien van de ouders en de faciliteiten helpt u de gezondheid van de vogel in te schatten.
- Noten en pinda’s zijn goede beloningen, maar doseer ze: kijk wat hij kan eten.
Veelgestelde vragen
Hoe kunt u een door zijn ouders grootgebrachte papegaai temmen?
Met geduld en zonder hem ooit met geweld te vangen: leg de traktaties neer en houd ze vervolgens in uw hand, laat de deur openstaan wanneer hij er klaar voor is, en zorg voor regelmatige routines. Reken op enkele weken tot enkele maanden, net als bij Max.
Handopfok of ouderopfok: wat kiest u?
Een vogel uit handopfok raakt snel vertrouwd, maar kan exclusief en afhankelijk worden. Een vogel uit ouderopfok is in het begin schuw, maar vaak evenwichtiger. De keuze hangt af van de tijd en het geduld waarover u beschikt.
Kan de roodbuikpapegaai praten?
Hij kan enkele woorden leren en geluiden nabootsen, zoals Max, die al vóór zijn eerste verjaardag „een kusje“ en „ik wil niet“ zei. Zoals alle poicephalussen blijft hij een bescheiden prater.
Is een poicephalus iets voor u?
Karakter, geluid, budget, beschikbare tijd: maak een afweging voordat u de stap zet.
De gids voor poicephalussen 🦜 De test voor de ideale papegaai 💶 De kosten gedurende zijn hele leven