De geelnekara (Primolius auricollis) is een kleine groene ara, herkenbaar aan zijn goudkleurige kraag in de nek en zijn zwarte voorhoofd. Hij is levendig, speels en innemend, en komt vrij vaak voor in de fokkerij.
Illigers ara (Primolius maracana), ook wel maracana-ara genoemd, is een kleine groene ara met een rood voorhoofd en een rode vlek op de onderrug en de buik. Hij komt voor in het oosten van Zuid-Amerika.
De blauwkopara (Primolius couloni), ook wel blauwkopara genoemd, is een kleine groene ara met een blauwe kop. Deze onopvallende en weinig bekende vogel leeft in het westen van het Amazonegebied en wordt momenteel bedreigd.
De roodbuikara (Orthopsittaca manilatus), ook wel de roodbuikpapegaai genoemd, is een kleine Amazone-ara met een geel gezicht en een rood gemarkeerde buik. Deze vogel is zeer kieskeurig wat zijn voeding betreft en is moeilijk in gevangenschap te houden.
Van de Jamaicaanse ara zijn geen exemplaren bekend: men kent hem alleen uit enkele verslagen uit de 18e eeuw. Volgens de beschrijvingen was hij rood, geel en blauw, en zou hij zijn uitgestorven nog voordat hij kon worden bestudeerd.
De Cubaanse ara (Ara tricolor), ook wel de rode, gele en blauwgele ara genoemd, was een kleine rode, gele en blauwgele ara die op Cuba leefde. Deze soort is halverwege de 19e eeuw uitgestorven: wij kennen hem nog slechts via een twintigtal museumexemplaren.
De roodvoorhoofdara (Ara rubrogenys), ook wel de Lafresnaye-ara genoemd, is een middelgrote ara met een olijfgroene kleur en een roodoranje voorhoofd en schouders. Hij komt uitsluitend voor in enkele droge valleien van het Boliviaanse Andesgebergte.
De groenvleugelara (Ara chloropterus) is de grootste van de rode ara’s. Hij is donkerrood met groene vleugels en een gezicht dat met fijne rode streepjes is getekend, en staat bekend om zijn zachtaardigheid: men noemt hem de „vriendelijke reus”.
De geelvleugelara (Ara macao), of rode ara, is de scharlakenrode papegaai bij uitstek, met vleugels die geel en blauw gestreept zijn. Als symbool van Honduras staat hij onder bescherming en komt hij in de fokkerij minder vaak voor dan de blauwgele ara.
De dwergara (Ara severus) is de kleinste van de ara’s van het geslacht Ara. Hij is groen met een kastanjebruin voorhoofd en heeft alle kenmerken van een grote ara in miniatuurformaat: hij is intelligent, speels, spraakzaam en luidruchtig.
De grote soldatenara (Ara ambiguus), ook wel de ara van Buffon genoemd, is een van de grootste ara’s. Deze vogel, met zijn helder lichtgroene verenkleed en rode voorhoofd, komt voor in Midden-Amerika en wordt momenteel als ernstig bedreigd beschouwd.
De soldatenara (Ara militaris) dankt zijn naam aan zijn groene verenkleed, dat doet denken aan een uniform. Met zijn rode voorhoofd en blauwe vleugels leeft hij in de bergen van Latijns-Amerika. Hij wordt tegenwoordig als kwetsbaar beschouwd en is een beschermde diersoort.
De blauwkeelara (Ara glaucogularis) lijkt sterk op de blauwgele ara, maar zijn keel is blauw en niet zwart. Hij komt uitsluitend voor in een klein gebied in Bolivia, waar nog slechts enkele honderden exemplaren leven.
De blauwgele ara (Ara ararauna), ook wel de blauwgele ara genoemd, is de meest voorkomende van de grote ara’s. Een turkooizen rug, een goudgele borst en een wit gezicht met zwarte strepen: een spectaculaire, intelligente en welbespraakte papegaai, maar ook een zeer luidruchtige.
De Principe-grijze papegaai (Psittacus erithacus princeps) is de eilandvariant, de minst bekende vorm van de grijze roodstaart. Hij komt voor op de eilanden Principe en Bioko, in de Golf van Guinee. Hij is gedrongen, heeft een donkerder verenkleed en is uiterst zeldzaam in gevangenschap.
De timneh (Psittacus timneh) is de West-Afrikaanse neef van de grijze roodstaart. Hij is kleiner, donkerder en heeft een bordeauxrode staart; hij staat bekend als rustiger en flexibeler, terwijl hij tegelijkertijd een uitstekende prater is, die vaak al op jonge leeftijd begint te praten.
De barnardparkiet behoort tot het geslacht Barnardius, een groep grote Australische parkieten die te herkennen zijn aan hun gele halve kraag in de nek. Het zijn robuuste vogels die goed tegen de kou kunnen: de Cloncurry-parkiet slaapt zelfs vastgeklampt aan het hekwerk.
De grijze roodstaart is de intelligentste van alle papegaaien, maar ook de meest gevoelige: hij merkt onze stemmingen op, maakt zich zorgen bij de minste verandering en kan zijn veren uittrekken als hij zich verveelt. Inzicht in zijn gedrag is de sleutel tot een gelukkig leven met hem.
Lilakruinamazone (Amazona finschi) is ongetwijfeld de zachtaardigste van alle amazones: voorspelbaar, rustig en niet erg luidruchtig. Haar lila kruin tegen een geschubd groen verenkleed geeft haar een zeer elegante uitstraling.
De monniksparkiet (Myiopsitta monachus), ook wel quakerparkiet genoemd, dankt zijn naam aan zijn grijze gezicht. Het is de enige parkiet die grote gezamenlijke nesten van takjes bouwt. Hij is intelligent en spraakzaam en staat bekend als een luidruchtige vogel.
Ruim vijftien jaar geleden heeft de auteur samen met zijn vader en grootvader een uitgeputte lutino-valkparkiet opgevangen, waarvan de vleugels aan elkaar waren gekleefd door modder. Na verzorging kwam zij weer op krachten… waarna zij eieren legde, een partner vond en een gezin stichtte. Een mooi verhaal, en een handleiding voor de juiste handelingen mocht u zelf ooit een verdwaalde vogel aantreffen.
De Spix’ ara (Cyanopsitta spixii) is de kleine blauwgele ara die bekend is geworden door de film Rio. Hoewel de soort in 2019 in het wild als uitgestorven werd verklaard, blijft hij voortbestaan dankzij enkele honderden in gevangenschap gefokte vogels, en zijn er in Brazilië herintroducties van start gegaan.
Lears ara (Anodorhynchus leari), ook wel kobaltara genoemd, is een kleinere verwant van de hyacinthara, met een groenblauw verenkleed. Hij komt uitsluitend voor in een klein gebied in het noordoosten van Brazilië, waar hij in zandstenen rotswanden broedt.
De hyacinthara (Anodorhynchus hyacinthinus) is de grootste papegaai ter wereld: tot 1 meter lang en 1,7 kg zwaar. Hij is volledig kobaltblauw, met gele ringen rond de ogen, en is een „zachte reus” met een snavel die zelfs de hardste noten kan kraken.